GEWELD
Als je in een stil hoekje zit
En de lucht is blauw
Je hoort alleen de vogels fluiten
Dan merk je dat je bidt
Want daar waar wordt gevit
Is de lucht grauw
Daar doet het bulderen van kanonnen je oren tuiten
En merk je waarvóór je bidt
Het geweld komt steeds dichterbij
In jouw omgeving, of op je werk, zelfs in het schoolgebouw
Ja, schijnbaar kun je er altijd op stuiten
En in feite ben je nergens vrij
De mens leeft gescheiden
Het geluk krijgt hier een knauw
Door Gods naam uit te buiten
Komt men dan nog ooit uit zijn lijden?
Edcon
klik hier om terug te keren naar: mijmerdichten van Edcon
|
