Vertrokken
Als lange, lage stralen
weerkaatsen op het gladde hout
en een mystieke gloed
via glanzend gouden blaren
mijn netvlies voedt.
....Denk ik aan jou.
Je bent vertrokken
zonder woorden
en het goud valt af.
Een ongerijmd verlangen
herpakt zich
in een lied zonder akkoorden.
Elk jaar kom je weer
en elk jaar hetzelfde.
Je biedt je aan
en trekt weer terug.
Een onbestemd verlangen
achterlatend.
Gevangen in de zonnebaan.
Een herhaald spel,
rusteloos, soms ongekend fel.
Klimaat is
immer extravert.
Het leven....
Een eindeloos concert.
Edcon
